Latmos
Isaretler çölünde kaybolusu, yanlis dügümlenmis sayisiz ipligin dertopundan bir hayati yokus asagi yasamak gibidir. Bütün kuytularda yara bere içinde kalmistir Latmos. Kimse kirilmasin aynalara. Ayna, kirildigi için keser. Körlügün parçalari yere saçilir. Insani kör eden inançlar, gök gibi aydinlikla yüzlesir ve kirilgan karanlik kendini bu aydinlikta tanir. Gerçek ne kadar da hazin ve bir o kadar huzur vericidir. Öz su gibi yükselir Latmos’un damarlarina.
Yazar: Hasan Cüneyt Bozkurt
Edebiyat Öykü
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder